FOREVERMORE I love you (A letter to a man) van Hristina Tasheva (Varna, 1976) is een langdurig artistiek onderzoek naar hoe Europa zijn oorlogen herinnert en hoe die herinneringen onze identiteit, verbondenheid en ideeën over een gedeelde toekomst blijven vormen; een thema dat sterk resoneert met regeringsstad Den Haag en haar vele herinneringsmonumenten.

Tasheva’s onderzoek ontstond tegen de achtergrond van het huidige politieke klimaat en de voortdurende oorlog in Oost-Europa. De kunstenaar, geboren in Bulgarije en woonachtig in Nederland, vraagt zich af hoe persoonlijke en collectieve herinneringen zich tot elkaar verhouden en of er, ondanks verschillende geschiedenissen en politieke perspectieven, zoiets bestaat als een gedeeld Europees ‘wij’. 

Voor haar onderzoek reist Tasheva langs verschillende herinneringsculturen in Europa: van West naar Oost en van historische naar hedendaagse conflicten. Ze kijkt niet alleen als observator, maar vraagt zich ook af welke rol zij zelf inneemt. Zo onderzoekt ze hoe persoonlijk verlies zich verhoudt tot collectieve rituelen en hoe we vandaag de dag blijven herdenken. 

Het vertrekpunt is een liefdesbrief uit de Eerste Wereldoorlog die, voorzien van de markering KILLED, werd teruggestuurd naar de afzender. Een klein, aangrijpend document dat laat zien hoe oorlog nog lang blijft doorwerken in levens en families, ver voorbij de officiële geschiedschrijving. 

Vanuit dit persoonlijke en historische vertrekpunt ontwikkelde Tasheva een beeldtaal die niet zozeer antwoorden geeft, maar ruimte laat voor vragen over herinnering, verlies en verbondenheid. De beelden in de tentoonstelling spelen met de beeldtaal van monumenten. Door hun verstilde zwart-wit, monumentale composities en verwijzingen naar sculptuur en herinneringscultuur lijken ze op het eerste gezicht eerder thuis te horen in een museum of publieke ruimte. Maar ze tonen geen helden of eenduidige historische gebeurtenissen. In plaats daarvan zien we objecten, anonieme figuren en vervreemdende scènes uit herinneringscultuur, militaire geschiedenis en historische beeldvorming, die ruimte laten voor persoonlijke interpretatie en herinnering.

Juist in Parterretrap krijgen deze beelden een bijzondere betekenis. In de vertrouwde omgeving van een woonhuis komen de grote thema’s van oorlog, verlies en herinnering onverwacht dichtbij. De tentoonstelling nodigt uit om niet alleen naar de geschiedenis te kijken, maar ook stil te staan bij de verhalen en herinneringen die we zelf met ons meedragen. Zo wordt de afstand tussen het persoonlijke en het politieke, tussen het individuele leven en de Europese geschiedenis, een stukje kleiner.

De  opening maakt deel uit van Hoogtij #86. Wees welkom iets met ons mee te eten en drinken. 

https://www.hristinatasheva.com

Podcast Tussen de Schuifdeuren #6
Luister hier binnenkort naar het gesprek dat wij met Hristina hadden over haar werk, drijfveren en ideeën. Opname en montage: Bernice Nauta.